روایت حفر یک تونل جنگی از خانه‌ی عموحسین

  • در اردکان یزد پیرمردی به نام حسین میرجهانی زندگی می‌کرد که البته او در سال ۹۷ به رحمت خدا رفت. در جبهه‌ بچه‌های یزد به او عموحسین می‌گفتند. آقای میرجهانی در این منطقه نقش اصلی را در کندن تونل داشتند که مزیت‌های آن و این‌که چرا آن‌جا کنده شده است را خواننده در کتاب می‌تواند بخواند. عموحسین در خانه‌ی خودش کار می‌کند و خانه‌ی او همان تونل است! به همین دلیل این نام را برای کتاب انتخاب کردم.
تاریخ: ۱۴۰۰/۰۷/۱۱ | شماره خبر: 5697

به گزارش کتابان به نقل از ایبنا، «خانه عموحسین» با حضور مصطفی زمانی‌فر، نویسنده و عوامل انتشارات سوره مهر در خبرگزاری دانشجو رونمایی شد. زمانی‌فر در این مراسم درباره‌ی انتخاب سوژه، نام و جزئیات این کتاب چنین گفت:

داستان خانه عموحسین، روایت واقعه رزمندگان یزدی در خط پدافندی کوشک یا منطقه پاسگاه زید است، که در ۲۵ مهرماه ۱۳۶۳ مورد حمله و تک غیرمنتظره رژیم بعثی قرار می‌گیرد و یزدی‌ها با دفاع جانانه و ابتکارات خود، مقابل تک رژیم بعثی و عراق ایستادند و اجازه پیش‌روی به آنان را ندادند.

دفاع مقدس در دل خود یک سری وقایع و حوادثی دارد که شاید کسی به آن نپرداخته؛ چراکه این حوادث و وقایع در تاریخ دفاع مقدس استان‌ها مخفی بودند. وقایع مربوط به استان‌ها، تیپ و لشگر‌های استان‌ها که در دفاع مقدس نقش داشته‌اند، مخفی مانده و افراد از آن‌ها مطلع نیستند. بهتر دیدم به سراغ موضوعات دفاع مقدسی در استان یزد بروم و ببینم کدام‌یک از آن‌ها مهم‌تر است و کدام اثرگذاری بیش‌تری دارند. واقعه پاتک زید، یک مقطع جذاب و جالب بود و من از قبل با آن آشنا بودم و تصمیم گرفتم این واقعه را بازخوانی و روایت کنم. یک مقطع قابل توجه و برجسته‌ی کتاب موضوع تونلی است که در آن منطقه کنده می‌شود و در این واقعه مورد استفاده قرار می‌گیرد، ان‌شاءالله توانسته باشم خوب به آن پرداخته باشم.

پژوهش‌های اولیه‌ی این کتاب چهار سال به طول انجامیده است تا در نهایت به روایتی روان، دل‌نشین، ساده و همه‌فهم از واقعه‌ی پاتک زید درآمده است. واقعه‌ای که محسن رفیق‌دوست، وزیر وقت سپاه آن زمان نیز، لقب پیروز را به افراد تیپ ۱۸ الغدیر که این رشادت را رقم زده اند، داده است.

در اردکان یزد پیرمردی به نام حسین میرجهانی زندگی می‌کرد که البته او در سال ۹۷ به رحمت خدا رفت. در جبهه‌ بچه‌های یزد به او عموحسین می‌گفتند. آقای میرجهانی در این منطقه نقش اصلی را در کندن تونل داشتند که مزیت‌های آن و این‌که چرا آن‌جا کنده شده است را خواننده در کتاب می‌تواند بخواند. عموحسین در خانه‌ی خودش کار می‌کند و خانه‌ی او همان تونل است! به همین دلیل این نام را برای کتاب انتخاب کردم.

باتوجه به موضوع کلیشه شدن کتاب‌های دفاع مقدس، با در نظر گرفتن محور اصلی روایت‌ها که استقرار تیپ ۱۸ الغدیر در منطقه و پاتک زید بوده است، دیگر روایت‌ها را حول همین محور اصلی با حفظ سادگی و اصالت آن‌ها تنظیم کرده و با اندکی پرداخت برای خارج شدن روایت از حالت خام آن را عرضه کرده‌ام، تا روایت را از فضای کلیشه و مباحثی که می‌بینیم بعضا در کتاب‌های دفاع مقدس تکرار می‌شوند و آن‌ها را خیلی خواندنی هم نمی‌کند، دور کنم.

درکار‌های دفاع مقدس اگر بخواهیم نگاه جناحی داشته باشیم، کتاب به دست قشر خاصی می‌رسد، کما این‌که الان همین‌طور است؛ مگر اندک کتاب‌هایی که اسم و رسم پیدا می‌کنند و روی آن‌ها تبلیغ انجام می‌شود و به دست افراد زیادی می‌رسند و واقعا جدای از قشر ارزشی‌مان که افراد معتقدی هستند، آن‌هایی که غیر از این قشر به سراغ کتاب‌های دفاع مقدسی می‌روند و آن‌ها را می‌خوانند، اکثرا راضی هستند. به نظرم خانه عموحسین نیز با این‌که حالت تاریخی دارد؛ ولی از روایت خشک و خسته‌کننده فاصله گرفته و مخاطبش عام است. قشر جوان و بزرگ‌سال به ‌صورت عام، می‌توانند این کتاب را بخوانند.

دوستان در حوزه‌ی هنری و انتشارات سوره‌ی مهر برای خاص شدن طراحی جلد و ترکیب رنگی و نوع کاغذ و تایپوگرافی روی جلد که در ظاهر کتاب می‌توان به آن اشاره کرد، بسیار زحمت کشیدند؛ و این جزء محاسن کار است. اگر یک مجموعه دست به دست هم ندهند، هیچ وقت یک کتاب خوب تولید نمی‌شود.

پرداختن به سوژه‌های کمتردیده‌شده در حاشیه‌ی جنگ، فارغ از عملیات‌ها و رزمندگان و فرماندهان در میدان باید در اولویت باشد، به نظرم سیاست تعریف شده‌ای که یک کار جامع و گسترده‌ای درباره‌ی این سوژه‌ها انجام شود، نداریم و نمونه‌هایی هم که می‌بینید چاپ می‌شوند، کم و حداقلی هستند. بی‌تعارف آن چیز‌هایی که در دفاع مقدس اتفاق افتاده و به کتاب و مستند تبدیل شده‌اند، شاید به ده درصد هم نرسند. باید برای ما دغدغه شود که این کار را انجام دهیم.


منبع:

دیدگاه های کاربران

دیدگاه شما